Dorota Banasik

Scenografka, rzeźbiarka, projektantka wnętrz.

Dyplom na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza (1985) oraz w Katedrze Scenografii w pracowni prof. Andrzeja Sadowskiego (1987) Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Nagroda Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie za pracę dyplomową na Wydziale Rzeźby.

Tworzyła scenografię dla licznych spektakli, m.in.: „Tytus Andronicus”, reż. Maciej Prus, Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi (1987), „Krótka noc”, reż. Henryk Kluba, Teatr im. A. Mickiewicza w Częstochowie (1989), „Róża jest różą jest różą”, reż. Wowo Bielicki, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu (1990), „Iwona, księżniczka Burgunda”, reż. Wowo Bielicki, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu (1990), „Portret”, reż. Andrzej Maria Marczewski, Teatr Powszechny w Łodzi (1990), „Łotrzyce”, reż. Barbara Radecka, Teatr im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1993).

Brała udział w licznych wystawach indywidualnych, m.in.: „Skamieniałe drzewa”, Galeria Zapiecek, Warszawa (1991), „Odlot”, Galeria 13, Warszawa (1992), „I stała się jasność”, Galeria Brama, Warszawa (1993), jak również w zbiorowych, m.in.: „Triennale Rzeźby Portretowej”, Gdańsk (1986), „Rzeźba Młodych”, Warszawa (1990),: Praskie Quadriennale Scenografii, Praga, Czechy (1991) oraz II Triennale Plastyki „Sacrum” Częstochowa (1994) – Główna Nagroda za rzeźbę pt. „Całun Turyński”.

Jest autorką statuetek konkursowych Telekamery, Nagrody TV Polonia oraz Nagrody Forum Ekonomicznego. Tworzy pod własną marką „Meble Sygnowane”. Projektując wnętrza użytkowe, nie ogranicza się do samej aranżacji, lecz dopełnia je meblami i lampami własnego autorstwa. Łączy surową stal, szkło, tkaniny oraz kamienie, zwłaszcza agat. Zaprojektowała pond 20 wnętrz, m.in. Teatru „Capitol” w Warszawie.

2026