Jan Pamuła (1944–2022)

Dyplom na Wydziale Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (obecnie Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie), 1968.
Studiował malarstwo pod kierunkiem Hanny Rudzkiej-Cybis, litografię u Konrada Srzednickiego i wklęsłodruk u Mieczysława Wejmana. Studiował również w paryskiej École nationale supérieure des Beaux-Arts (Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu), 1967.
Stypendysta Rządu Francuskiego (1980), Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku (1982) oraz Fundacji Fulbrighta (1993).
Zawodowo był związany z macierzystą uczelnią, gdzie uzyskał tytuł profesora zwyczajnego w 1996 roku. W latach 1996–2002 pełnił funkcję prorektora tej uczelni, a w latach 2002–2008 był jej rektorem.
Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (1999), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2003), Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2018).
Uznawany za jednego z pionierów sztuki komputerowej w Polsce. W latach 70. XX wieku zaczął tworzyć w duchu abstrakcji geometrycznej, a w 1980 roku stworzył swoje pierwsze grafiki komputerowe w prestiżowym Atelier de Recherches Techniques Avancées przy Centre Georges Pompidou w Paryżu.
Udział w ponad 50 wystawach indywidualnych w Polsce i za granicą, a także w licznych wystawach zbiorowych.
Prace w zbiorach muzealnych: Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie, Muzeum Albertina w Wiedniu, Muzeum Mondriaanhuis w Amersfoort (Holandia).